Pachnie październik. Mokrymi liśćmi, deszczem na szybach, świeżo zapaloną świecą przy figurce Matki Bożej. Za oknem szaro, ale w domu ciepło. Czuć herbatę i cynamon.
Październik to miesiąc wyjątkowy. Miesiąc różańcowy – kiedy Kościół zaprasza nas do szczególnej modlitwy z Maryją. Ale to także miesiąc wspaniałych świętych: dwóch niezwykłych Teres – jedna wielka i odważna, druga mała i cicha – oraz polskiej Królowej, która rozdała swoje skarby ubogim.
Jako mama pięciorga dzieci, wiem, jak cenne są konkretne, sprawdzone pomysły. Nie teoria. Nie „powinnaś”. Tylko: „Zrób tak. To działa. Sprawdzone na naszych dzieciach.”
W tym wpisie znajdziesz ponad 20 praktycznych aktywności na październik – od różańca, który fascynuje nawet najmłodsze dzieci, przez poznawanie trzech wspaniałych świętych, aż po sposoby, jak w prostocie wpleść to wszystko w codzienność.
Gotowa? Usiądź wygodnie – i zanurz się w pięknie października!
Jak modlić się różańcem z dziećmi w różnym wieku?
„Dajcie mi armię odmawiającą różaniec, a zdobędę świat.” – powiedział święty Pius X.
Ale jak wprowadzić dzieci w tę „armię”, gdy ledwo potrafią usiedzieć w miejscu dwie minuty?
Sekret jest jeden: dostosować różaniec do wieku i temperamentu dziecka. Nie ma jednej „dobrej” metody. Jest metoda dobra dla Twojego dziecka, w tym momencie jego życia.
Dla maluchów (2-4 lata): Różaniec zmysłami
W tym wieku dziecko poznaje świat przez dotyk, ruch, powtarzanie. Różaniec może stać się fascynującą zabawą – i to jest w porządku!
Co działa:
- Jeden dziesiątek dziennie – nie więcej. Krótko, ale codziennie.
- Koraliki sensoryczne – różaniec z różnych faktur (drewno, kamień, szkło). Dziecko przesuwa, bada, uczy się.
Nawet starszym dzieciom z problemami sensorycznymi lub ze skupieniem uwagi może pomóc nietypowa faktura koralików – mój ośmioletni syn szczególnie polubił różaniec z lawy wulkanicznej. Taki różaniec ma nie tylko nietypową fakturę, ale może mieć też… zapach!
Dla przedszkolaków (5-7 lat): Różaniec z opowieścią
W tym wieku wyobraźnia rozkwita. Dzieci kochają historie. Używajmy tego!
Co działa:
- Różaniec z obrazkami – przy każdej tajemnicy pokazujemy prosty obrazek. Dziecko „widzi” to, co rozważa.
- Opowieść przed tajemnicą – najpierw historia (2-3 minuty), potem modlitwa. „Maryja była w Nazarecie. Nagle przyszedł Anioł…”
- Dziecko prowadzi – pozwalamy odmówić „Zdrowaś Maryjo”. Czuje się ważne!
- Różaniec ruchowy – przy każdej tajemnicy idziemy do innego pokoju. Ruch + modlitwa = złoto dla tego wieku.
Dla dzieci szkolnych (8-12 lat): Różaniec kontemplacyjny
Dzieci zaczynają rozumieć głębię. Możemy więcej wymagać – ale też więcej dać.
Co działa:
- Pełna część różańca (lub połowa – 2-3 dziesiątki)
- Czytanie z Pisma Świętego przed każdą tajemnicą
- Prowadzenie różańca przez dziecko – odpowiedzialność buduje dojrzałość
- Różaniec w konkretnych intencjach – „Za babcię, która jest chora”, „Za kolegę”
Zainspiruj się...
10 pomysłów, jak uczynić różaniec fascynującym dla dzieci
Różaniec nie musi być nudny. Naprawdę. Oto aktywności, które sprawdziły się w naszym domu – a mamy pięcioro dzieci, każde inne!
Aktywności twórcze
- Różaniec z plasteliny
Dzieci tworzą własny różaniec – koraliki z plasteliny nawleczone na gruby sznurek. W trakcie pracy opowiadasz, czym jest różaniec, ile ma części, co oznaczają koraliki. Po skończeniu – pierwsza modlitwa tym różańcem, który same stworzyły. Bezcenne!
- Kalendarz różańcowy – 31 róż dla Maryi
Duży plakat z 31 kratkami (każdy dzień października). Po każdym odmówionym różańcu dziecko wkleja różę (naklejkę) lub rysuje. Na koniec miesiąca – cały bukiet! Dzieci uwielbiają wizualizację postępu.
- Korona dla Królowej Różańca
Z papieru, cekinów, koralików dzieci tworzą koronę dla figurki Matki Bożej. Rozmowa o tym, że Maryja to Królowa Różańca Świętego. Później taką koronę można nałożyć na wydrukowany wizerunek Matki Bożej.
- Pudełko tajemnic różańcowych
W pudełku 20 kartoników z nazwami tajemnic. Dziecko losuje, którą tajemnicę dzisiaj odmówicie. Element niespodzianki = większe zaangażowanie!
Aktywności edukacyjne
- Mapa życia Jezusa i Maryi
Na dużej kartce papieru lub na brystolu rysujecie mapę Ziemi Świętej. Przy każdej tajemnicy zaznaczacie, gdzie miała miejsce: Nazaret (Zwiastowanie), Betlejem (Narodzenie), Jerozolima (Znalezienie w świątyni, Droga Krzyżowa)… Geografia + wiara w jednym!
- Linia czasu tajemnic
Dzieci tworzą wizualną linię czasu – od Zwiastowania przez życie Jezusa aż po Wniebowzięcie Maryi. Rozumieją kolejność wydarzeń i całą historię zbawienia w jednym obrazie. Polecam do tego celu papier ploterowy.
- Książeczka „Mój pierwszy różaniec”
Dzieci same ilustrują małą książeczkę z tajemnicami. Każda strona = jedna tajemnica + ich własny rysunek. Skarb na całe życie!
- Różaniec z cytatami z Pisma Świętego
Starsze dzieci przepisują pięknym pismem fragmenty Ewangelii związane z każdą tajemnicą. Kaligrafia + medytacja + znajomość Słowa Bożego.
Aktywności ruchowe i dramatyczne
- Procesja różańcowa w domu
Dzieci niosą świece, kwiaty, obrazek Matki Bożej. Idziecie przez wszystkie pokoje, przy każdym odmawiacie jeden dziesiątek. Uroczystość, która zostaje w pamięci!
Aktywności artystyczne
- Iluminowane modlitwy
Starsze dzieci przepisują pięknym pismem „Zdrowaś Maryjo” i zdobią jak średniowieczne manuskrypty – kolory, złocenia, ozdobniki. Sztuka + modlitwa!
Październik – miesiąc dwóch wspaniałych Teres!
Różaniec to serce października. Ale ten miesiąc ma jeszcze jeden skarb: dwie niezwykłe święte o tym samym imieniu – jakże jednak różne!
- 15 października – święta Teresa od Jezusa (z Avila), zwana Teresą Wielką
- 3 października – święta Teresa od Dzieciątka Jezus (z Lisieux), zwana Teresą Małą
Obie karmelitanki. Ale każda na swój, niepowtarzalny sposób pokazuje drogę do świętości.
Poznajmy je obie – i pokażmy dzieciom, jak pięknie różne mogą być drogi do Boga!
Św. Teresa z Avila – Teresa Wielka, reformatorka pełna ognia
Kim była ta niezwykła kobieta?
Teresa urodziła się w 1515 roku w Avili w Hiszpanii. Już jako dziecko była temperamentna, odważna i pełna wielkich marzeń. W wieku siedmiu lat przekonała swojego młodszego brata, żeby uciekli razem do Afryki – chcieli zostać męczennikami za wiarę! Na szczęście złapał ich wuj, zanim zdążyli daleko odejść.
Gdy dorosła, wstąpiła do zakonu karmelitanek. Ale wtedy reguła była łagodna – zakonnice żyły dość wygodnie, przyjmowały gości, miały własne pokoje. Teresa czuła niepokój w sercu. To nie to. Bóg wzywa mnie do czegoś więcej.
I zrobiła coś niezwykle odważnego: rozpoczęła reformę całego zakonu. Wróciła do pierwotnej, surowej reguły karmelitów. Chodzenie boso (stąd „karmelitanki bose”), ubóstwo, milczenie, głęboka modlitwa. Założyła 17 klasztorów! Podróżowała po całej Hiszpanii – w wozie, po dziurawych drogach, często chora, zawsze zdeterminowana.
Ale Teresa to nie była surowa, ponura zakonnica. Przeciwnie! Była wesoła, kochała dobrą rozmowę, śmiała się głośno. Pisała listy pełne humoru. Tańczyła z kastanietami podczas świąt! Mówiła: „Pan jest także między garnkami” – to znaczy, że Boga można spotkać nawet w kuchni, przy zwykłych, codziennych zajęciach.
Pisała książki – głębokie, mistyczne, ale jednocześnie praktyczne. „Wewnętrzna twierdza”, „Droga doskonałości”, „Księga mojego życia”.
„Chrystus nie ma teraz na ziemi innych rąk niż twoje ręce, innych stóp niż twoje stopy.” – pisała święta Teresa z Avila, przypominając nam, że to MY jesteśmy Jego narzędziami.
6 aktywności ze św. Teresą z Avila
- Mapa podróży św. Teresy
Dzieci rysują mapę Hiszpanii i zaznaczają wszystkie miasta, gdzie Teresa założyła klasztory. Liczą razem: Avila, Medina del Campo, Malagón, Valladolid… 17 klasztorów! Rozmowa o odwadze, determinacji i wierności Bogu mimo trudności.
- „Chrystus w kuchni”
Inspirując się cytatem „Pan jest także między garnkami”, robicie razem coś w kuchni – ciastka, chleb, obiad. W trakcie rozmawiajcie o tym, że zwykła praca może być modlitwą, jeśli ofiarujemy ją Bogu. Świętość w codzienności!
- Dziennik duchowy
Teresa opisywała swoje mistyczne doświadczenia. Dzieci tworzą własny „Dziennik cudów Bożych” – zapisują lub rysują wszystkie piękne rzeczy, które dostrzegły w naturze, w kościele, w życiu. Uczą się widzieć Boga wokół siebie. Starsze dzieci mogą także zapisywać intencje modlitwy czy codzienny rachunek sumienia.
- Zamek wewnętrzny
Teresa napisała słynną książkę „Zamek wewnętrzny” o siedmiu komnatach duszy – drodze do zjednoczenia z Bogiem. Dzieci rysują wielki zamek z siedmioma pokojami. W każdym pokoju zapisują jedną cnotę, którą chcą rozwijać: cierpliwość, hojność, modlitwa…
- Listy do św. Teresy
Teresa pisała setki listów – do współsióstr, biskupów, przyjaciół. Dzieci piszą list do niej, prosząc o radę w jakiejś swojej sprawie. Albo piszą list tak, jakby to Teresa pisała do nich – co by im poradziła? Jak by ich zachęciła?
- Kolorowanka św. Teresy z Avila
Kolorowanki październikowe za darmo możesz pobrać tutaj.
Pobierz kolorowanki październikowe za darmo!
Kolorowanie to medytacja dla małych rąk. Gdy dziecko koloruje postać świętego, zapamięta jej twarz, imię, historię. Będzie mogło wrócić do niej później, w trudnych momentach, i powiedzieć:
"Święta Tereso, módl się za mnie".
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus – Teresa Mała, święta małych rzeczy
Kim była ta delikatna dusza?
Teresa Martin urodziła się w 1873 roku w Alençon we Francji – prawie 300 lat po Teresie Wielkiej. Była najmłodsza z pięciu sióstr. Gdy miała zaledwie 4 lata, straciła mamę – ból, który naznaczy ją na całe życie.
Już jako małe dziecko pragnęła zostać zakonnicą. Marzyła o byciu misjonarką, o podróżach na koniec świata, o wielkich czynach dla Boga. Ale gdy w wieku 15 lat wstąpiła do karmelitanek w Lisieux, zrozumiała coś zupełnie innego: nie musi robić wielkich rzeczy. Wystarczy robić małe rzeczy z wielką miłością.
To stało się jej „małą drogą” – drogą duchowego dziecięctwa.Nie heroiczne czyny. Tylko uśmiech, gdy chce się płakać. Służba, gdy jest się zmęczonym. Cierpliwość, gdy ktoś irytuje. Miłość w najmniejszych gestach.
Teresa nigdy nie wyjechała z klasztoru. Nigdy nie założyła żadnego dzieła. Pracowała w pralni, sprzątała, modliła się. I pisała – na polecenie przeoryszy – swoją autobiografię, „Dzieje duszy”.
Zmarła w wieku 24 lat na gruźlicę. Ostatnie miesiące jej życia to straszliwe cierpienie – fizyczne i duchowe. Ale tuż przed śmiercią powiedziała słowa, które obiegły świat: „Będę spędzać niebo, czyniąc dobro na ziemi. Spuszczę deszcz róż.”
I dotrzymała słowa. Po śmierci, gdy opublikowano jej autobiografię, cud zaczął się dziać. Ludzie na całym świecie zaczęli czytać o „małej drodze” – i odkrywać, że świętość jest dla wszystkich. Nie tylko dla wielkich. Także dla zwykłych ludzi, którzy kochają w małych gestach.
Ciekawostka: Gdy Teresa Martin wstępowała do karmelitanek, wybrała imię zakonne na cześć swojej wielkiej poprzedniczki! „Teresa od Dzieciątka Jezus” – bo podziwiała wielką hiszpańską reformatorkę i chciała być taka jak ona. Tylko na swój, mały sposób.
„Miłość dowiodła mi, że moim powołaniem jest miłość.” – pisała święta Teresa od Dzieciątka Jezus, pokazując, że najważniejsza jest miłość, nie wielkość czynów.
6 aktywności ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus
- Kosz róż – małe uczynki miłości
Wycinajcie z papieru małe róże (lub kupcie sztuczne). Przez cały październik, gdy dziecko zrobi coś dobrego „małą drogą” (pomoc bez proszenia, uśmiech mimo złego humoru, cierpliwość z rodzeństwem), wrzuca różę do koszyka. Na koniec miesiąca – ofiarowanie pełnego koszyka przed figurką Matki Bożej!
- Dziennik małych rzeczy
Dzieci prowadzą zeszycik „Moja mała droga”, w którym zapisują (lub rysują!) małe dobre uczynki każdego dnia. „Dzisiaj pomogłem mamie bez proszenia”, „Podzieliłem się zabawką z bratem”, „Nie narzekałem przy obiedzie”. Codzienne małe zwycięstwa!
- Kolorowanka św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Kolorowanki październikowe za darmo możesz pobrać tutaj.
- Opowieść przed snem
Czytajcie fragmenty z „Dziejów duszy” przełożone na język dziecięcy (lub książki dla dzieci o św. Teresie). Jej życie to fascynująca opowieść – dziecko, które straciło mamę, ale nie straciło wiary.
- „Deszcz róż” – obraz akwarelowy
Dzieci malują akwarelami duży obraz – niebo pełne spadających róż. Rozmowa o obietnicy św. Teresy: „Spuszczę deszcz róż”. Co to znaczy? Jakie „róże” (łaski, pocieszenia) dostajemy od Boga?
- Moja „mała droga”
Każde dziecko wybiera jedną małą rzecz, którą będzie robiło przez cały październik – jako naśladowanie św. Teresy. Może to być: uśmiech do mamy każdego ranka, pomoc przy nakrywaniu do stołu, brak narzekania. Jedna rzecz, ale konsekwentnie!
Św. Jadwiga Śląska – księżna, która wybrała ubogich
A teraz trzecia wspaniała święta października – nasza, śląska!
16 października Kościół wspomina świętą Jadwigę Śląską, księżną, która pokazała, że prawdziwa wielkość nie polega na bogactwie, ale na miłości do Boga i służbie bliźnim.
Kim była święta Jadwiga?
Jadwiga urodziła się około 1174 roku jako córka hrabiego Bertolda z Andechs – w rodzinie książęcej, pełnej przepychu i władzy. W wieku zaledwie 12 lat została wydana za mąż za Henryka Brodatego, księcia śląskiego. Zamieszkali w Trzebnicy, gdzie Jadwiga urodziła siedmioro dzieci.
Mogła żyć w luksusie. Mogła ubierać się w jedwabie, nosić kosztowności, biesiadować na dworze. Ale Jadwiga wybrała inaczej.
Już jako młoda księżna nosiła pod wspaniałymi szatami włosiennicę – szorstkie ubranie, które uwierało ciało. Pościła trzy razy w tygodniu o chlebie i wodzie. A gdy inni jedli w pałacu wyborne potrawy, ona jadła resztki – to, co zostawali słudzy.
Ale to jeszcze nie wszystko. Jadwiga chodziła boso. Zimą i latem. Po śniegu, po błocie, po kamieniach. Ludzie mówili: „To księżna, a chodzi jak uboga!” Mąż Henryk błagał ją, by przynajmniej założyła buty. Więc Jadwiga… nosiła je w ręku. Nie na nogach – w ręku! Bo obiecała mężowi, że będzie je nosić. I dotrzymała słowa – na swój sposób.
Matka, która oddała córkę Bogu
Jadwiga z mężem założyli klasztor cysterek w Trzebnicy. A potem zrobili coś niezwykłego – oddali tam swoją córkę Gertrudę. Mała dziewczynka, najmłodsza z dzieci, wychowywana w klasztorze. Czy to było łatwe dla matki? Z pewnością nie. Ale Jadwiga wiedziała, że oddaje ją w najlepsze ręce – w ręce Boga.
I Gertruda została ksienią tego klasztoru. Gdy po latach przyszedł czas śmierci matki, to właśnie Gertruda zamknęła jej oczy.
Służba ubogim bez granic
Jadwiga nie tylko modliła się – działała. Regularnie odwiedzała szpitale, domy ubogich, trędowatych. Swoimi rękami myła im rany, karmiła chorych, pocieszała umierających.
Pewnego razu umyła nogi trędowatemu – i wypiła tę wodę. Dworzanie patrzyli z przerażeniem. Ale Jadwiga wiedziała, że w każdym cierpiącym człowieku jest Chrystus.
Innym razem dała ubogiej kobiecie swój kosztowny płaszcz. Gdy służąca chciała go odzyskać, Jadwiga powiedziała: „Zostaw. To już nie moje, to Boże.”
Wdowa w klasztorze
Gdy w 1238 roku zmarł jej ukochany mąż Henryk Brodaty, Jadwiga mogła dalej rządzić, mieszkać w pałacu, cieszyć się szacunkiem. Ale ona wybrała inaczej.
Wstąpiła jako siostra do klasztoru w Trzebnicy, który sama założyła. Żyła tam w pokorze, w modlitwie, w prostocie – pośród swoich sióstr zakonnych i obok córki Gertrudy.
Nie szukała zaszczytów. Nie chciała wyróżnień. Chciała tylko Boga.
Zmarła 15 października 1243 roku w opinii świętości. Ludzie mówili: „Księżna żyła jak święta.” I Kościół to potwierdził – w 1267 roku papież Klemens IV ogłosił ją świętą.
„Gdy jesteś smutna, idź do ubogich”
To zdanie przypisywane św. Jadwidze brzmi jak recepta na współczesne przygnębienie, prawda? Gdy czujesz się źle – nie zamykaj się w sobie. Idź, pomóż komuś. I w dawaniu odkryjesz radość.
3 aktywności ze św. Jadwigą Śląską
- Kapliczka domowa św. Jadwigi
Stwórzcie mały kącik modlitewny ze św. Jadwigą – obrazek, świeca, może figurka. Przez cały październik odmawiacie tam razem wieczorną modlitwę w jej intencji.
- Kolorowanka św. Jadwigi
Pobierzcie lub narysujcie kolorowankę przedstawiającą św. Jadwigę z bosymi stopami, w prostym ubraniu, otoczoną ubogimi. Podczas kolorowania opowiadajcie jej historię.
- „Służba w domu” – dzień pomocy
Każde dziecko wybiera jedną dodatkową pomoc w domu „na intencję św. Jadwigi” – pomoc młodszemu rodzeństwu, uporządkowanie czegoś, przygotowanie niespodzianki dla mamy. Jak Jadwiga służyła, tak i my możemy służyć w rodzinie.
Św. Jadwiga Śląska to święta, która nie potrzebowała cudów za życia – jej życie samo było cudem miłości. I tego możemy nauczyć nasze dzieci: że świętość rodzi się w codzienności, w prostych gestach, w służbie tym, którzy potrzebują.
Niech ona prowadzi nasze rodziny do Chrystusa – bosymi stopami, pokornym sercem, hojnymi rękami.
Pobierz kolorowanki październikowe za darmo!
Kolorowanie to medytacja dla małych rąk. Gdy dziecko koloruje postać świętego, zapamięta jej twarz, imię, historię. Będzie mogło wrócić do niej później, w trudnych momentach, i powiedzieć:
"Święta Tereso, módl się za mnie".
Jak wpleść te wszystkie piękne rzeczy w codzienność?
Przyznaję: gdy pierwszy raz przeczytałam o wszystkich świętych października, różańcu, aktywnościach… poczułam przytłoczenie. Jak to wszystko ogarnąć? Przecież mam dom, dzieci, obowiązki!
I właśnie dlatego nie musisz wszystkiego. Naprawdę.
Ważniejsza jest radość i pokój niż perfekcyjne wykonanie wszystkich punktów. Wybrałam dla Ciebie trzy zagadnienia opisane wyżej, choć mogłoby ich być o wiele więcej. Ty wybierz 3-4 aktywności na cały miesiąc. Te, które poruszają Twoje serce. Te, które pasuję do wieku Twoich dzieci.
Prosty rytm dzienny października:
- Rano: Krótka modlitwa do patrona dnia
- W ciągu dnia: Jedna aktywność różańcowa lub ze świętą (15-30 minut)
- Wieczór: Jeden dziesiątek różańca przed snem + „róża” wklejona do kalendarza
Prosty rytm tygodniowy:
- Poniedziałek: Tajemnice radosne + aktywność twórcza
- Wtorek: Tajemnice bolesne + opowieść o cierpieniu Chrystusa
- Środa: Różaniec za zmarłych + zapalenie świecy
- Czwartek: Tajemnice chwalebne + czytanie o świętych
- Piątek: Tajemnice światła + aktywność edukacyjna
- Sobota: Różaniec za rodzinę + wspólne gotowanie
- Niedziela: Różaniec w kościele lub domowa procesja
To tylko propozycja! Dostosuj do swojej rodziny, jej rytmu, potrzeb.
NIE MUSISZ WSZYSTKIEGO!
Jeśli przytłacza Cię ilość pomysłów – weź głęboki oddech. To jest MENU, nie OBOWIĄZEK. Wybierz to, co porusza Twoje serce.
Pamiętaj słowa św. Teresy od Dzieciątka Jezus: małe rzeczy z wielką miłością. Lepiej odmówić jeden dziesiątek różańca z radością niż cały różaniec z przymusem.
Lepiej zrobić jedną aktywność ze świętymi, ale z zaangażowaniem, niż wszystkie – pobieżnie.
Coś pięknego nadchodzi…
Czy te aktywności przypadły Ci do serca? Czy poczułaś, jak pięknie można żyć rytmem roku liturgicznego z dziećmi – w prostocie, radości i bliskości z Bogiem?
To dopiero początek.
Przez pięć lat naszej edukacji domowej, przez wszystkie te poranki przy „koszyku” (naszej rodzinnej modlitwie), przez wieczory spędzone na tworzeniu materiałów dla dzieci – zrodziło się marzenie.
Marzenie, by dzielić się tym pięknem z innymi rodzinami. By dać Wam narzędzia, które pomogą żyć liturgicznie – nie z przymusu, ale z radości.
W grudniu, na sam początek Adwentu, ukaże się nasza pierwsza paczka liturgiczna.
Co w niej znajdziesz?
- Gotowe do wydruku aktywności dla dzieci związane z Adwentem – cztery tygodnie przygotowania na przyjście Pana
- Piękne, starannie zaprojektowane grafiki – żadnych tanich clipartów, tylko prawdziwa estetyka, która wzbudza szacunek
- Plansza oczekiwania z codziennymi małymi zadaniami i modlitwami – każdy dzień prowadzi do Betlejem
- Kolorowanki ze świętymi czterech tygodni Adwentu (św. Mikołaj, św. Łucja, św. Barbara…)
- Kalendarz liturgiczny dla całej rodziny – do wydruku i powieszenia, byście zawsze wiedzieli, w jakim okresie jesteście
- Karty modlitewne – małe, piękne, do codziennego użytku przy porannym lub wieczornym stole
- Przewodnik dla rodziców – jak przeżyć Adwent z dziećmi różnego wieku, dzień po dniu
To nie będą zwykłe „zadania do wykonania”. To będzie droga – czterema tygodniami oczekiwania na Dzieciątko Jezus, z małymi krokami, które uświęcą każdy dzień Adwentu.
Tworzone z modlitwą. Testowane na naszych pięciorgu dzieciach. Piękne na tyle, byś chciała je zachować na lata i wracać do nich każdego grudnia.
Chcesz być pierwszą osobą, która otrzyma dostęp?
Niech październik będzie różany
Październik to miesiąc wyjątkowy. Miesiąc, w którym Kościół zaprasza nas do medytacji nad życiem Chrystusa przez pryzmat Maryi – Jego Matki i naszej.
To miesiąc, w którym możesz nauczyć swoje dzieci modlitwy, która będzie im towarzyszyć całe życie. Modlitwy, która pocieszy w smutku, da siłę w trudnościach, będzie kompasem, gdy zabłądzą.
Różaniec to nie zestaw słów do odmówienia. To różany ogród spotkania z Bogiem. I najpiękniejsze jest to, że możesz go sadzić razem ze swoimi dziećmi.
Święta Teresa Wielka pokazała, że Bóg wzywa nas do wielkich czynów – jeśli to nasza droga. Święta Teresa Mała przypomniała, że małe rzeczy robione z miłością są równie cenne. Święta Jadwiga nauczyła, że prawdziwa wielkość to hojność i służba.
Trzy różne drogi. Jedna meta: świętość.
Niech ten październik będzie miesiącem małych, różanych kroków. Krok po kroku, róża po róży, koralik po koraliku – budujesz w sercach dzieci coś pięknego i trwałego.
Coś, co zostanie na zawsze.
Matko Różańca Świętego, módl się za nami!
A Ty? Jak Twoja rodzina przeżywa październik? Masz sprawdzone aktywności różańcowe? Która święta Teresa jest bardziej obecna w twoim życiu: Wielka czy Mała? Podziel się w komentarzu – wszyscy się od siebie uczymy!
Katarzyna Wierzbicka
O autorce
Jestem mamą pięciorga wyjątkowych dzieci, żoną i kobietą, która wierzy, że dom może być sanktuarium. Od pięciu lat prowadzimy katolicką edukację domową - nie z wyboru, ale z konieczności, która okazała się największym błogosławieństwem naszej rodziny. Dzielę się tym, czego nauczyłam się na tej drodze - bo wiem, że nie jesteśmy w tym sami.