Rok 1429. Wojna stuletnia trwa od prawie stu lat. Anglicy okupują połowę Francji. Król nie został koronowany. Armie francuskie się rozpadają. Nadzieja wygasa.

I wtedy, w niewielkiej wiosce Domrémy w Lotaryndze, siedemnastoletnia wieśniaczka, Joanna, oznajmia, że święci do niej mówią. Św. Michał Archanioł. Św. Katarzyna. Św. Małgorzata. Mówią jej, że ma zdjąć fartuch, wsiąść na konia i poprowadzić armię.

W ciągu kilku miesięcy ta dziewczynka, która nigdy nie trzymała miecza, odebrała Anglikom Orlean, doprowadziła króla Karola VII do koronacji w Reims i wskrzesiła francuskie morale, które wszyscy uważali za martwe. Dwa lata później została zdradzona, sprzedana Anglikom, osądzona przez sąd kościelny pod naciskiem politycznym i spalona na stosie w Rouen.

Miała dziewiętnaście lat.

Pięćset lat później Kościół ogłosił ją świętą. Dziś jest patronką Francji, żołnierzy, łączności, męczenników, więźniów politycznych; a także każdej dziewczyny, która słyszy w sobie głos Boga i ma się odważyć go słuchać.